Τα 8 βήματα προετοιμασίας του παιδιού σου, για το νέο του αδερφάκι.

Η είδηση πως είσαι έγκυος, θα έπρεπε να σε ενθουσιάσει, να σε ξετρελάνει, να σε πάει σε άλλο επίπεδο.. Υπάρχει όμως ένας κόμπος που κρατάει τα συναισθήματά σου. Ένας φόβος για το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα και πως θα το αντιμετωπίσεις.

Όσο τα σκέφτεσαι όλα αυτά, έχεις μπροστά σου δυο μικρά ματάκια που σε κοιτάνε με απορία και περιμένουν μια εξήγηση. Γιατί είσαι χαρούμενη; Τι συμβαίνει και τι θα συμβεί; Τι σημαίνει ότι είσαι έγκυος; Πως θα έρθει το καινούργιο μωράκι; Που θα κοιμάται; Πως θα κοιμάται; Θα είναι αγόρι ή κορίτσι; Αν δεν μας αρέσει τι θα το κάνουμε;

Όχι, φυσικά και δεν τα σκέφτεσαι εσύ αυτά, αλλά αυτές είναι οι εξηγήσεις που θα πρέπει να δώσεις σε αυτό το ανθρωπάκι που σε κοιτάει! Αυτός είναι ο λόγος που νιώθεις αυτόν τον κόμπο και τον φόβο. Το πως θα αντιδράσει. Τι θα πει! Θα χαρεί; Αν δεν θέλει τι θα γίνεται;

Μην ανησυχείς..  

Πέρασα από αυτό το στάδιο περίπου πριν έναν χρόνο. Τον Δεκέμβριο του 2017 συγκεκριμένα μάθαμε ότι διανύω την 5η εβδομάδα!

Όταν βγήκα από το μικροβιολογικό εργαστήριο, ήθελα να τσιρίξω από την χαρά μου, αλλά ήξερα ότι πρώτα έπρεπε να εξηγήσω τι συμβαίνει στην ούτε τριών (τότε) ετών κόρη μου! 

Αλλά για μια στιγμή.. Έπρεπε να το πω τώρα; Αν δεν καταλάβει; Αλλά αν μετά είναι αργά και ενοχληθεί που δεν της το είπα από την αρχή;  

Απλά έκλεισα τον φάκελο με τις εξετάσεις, το είπα ψύχραιμα στο αυτί του άντρα μου και πήγαμε στο σπίτι..

Αφού το σκέφτηκα πολύ και μίλησα με αρκετούς ανθρώπους, κατέληξα στο πως θα "κινηθώ", τι θα πω και πότε!

Η τακτική μου με βοήθησε και είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, για αυτό και θα σου γράψω παρακάτω όλα τα βήματα που ακολούθησα. Εύχομαι να βοηθήσει και εσένα! 

Καταρχήν έχε ένα πράγμα στο μυαλό σου. Δεν είναι φυσιολογικό να μην υπάρχει καμία αντίδραση! Ξεκάθαρα, αν συμβαίνει αυτό ίσως να υπάρχει κάποιο πρόβλημα! Δεν υπάρχει περίπτωση να το υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες, υπάρχει μόνο η περίπτωση να είναι "κλειστός τύπος" και να μην το δείξει, αλλά αυτά θα σας τα γράψω σε άλλο άρθρο.

Για να το ανακοινώσεις επίσημα στο παιδί σου, περίμενε να κλείσεις τον τρίτο μήνα. Θα έχουν περάσει οι "επικίνδυνοι" πρώτοι τρεις μήνες, και σε λίγο η εγκυμοσύνη θα αρχίσει να φαίνεται!

1. Ξεκίνα με μια ιστορία. Λατρεύω τις ιστορίες και ευτυχώς το ίδιο και η κόρη μου. Με αφορμή αυτό, βρήκα το παρακάτω βιβλίο:


 Ένα μωρό στο σπίτι. Το βρήκα παντελώς τυχαία και το πήρα μόνο από τον τίτλο. Με έβγαλε άσπρο-πρόσωπη. Μέσα από τόσες λίγες σελίδες και λέξεις, έδωσε μια πλήρη εικόνα στο τι πρόκειται να αλλάξει. 

Επίσης αυτό που μου άρεσε, είναι ότι δεν έδειξε μόνο αυτό που πρόκειται να έρθει, δηλαδή το μωρό, αλλά γενικά όλη την αλλαγή στην οικογένεια και στο ίδιο το μεγάλο -πλέον- αδερφάκι! Πως βοήθησε για να γίνει το καινούργιο δωμάτιο, ότι αφού γύρισε η μαμά στο σπίτι, ήρθε μαζί και η γιαγιά για να βοηθάει τις πρώτες ημέρες, και άλλα τέτοια πολλά!


"Η Μυρτώ είναι αδύνατη, κλαίει και κοιμάται πολύ"
Αυτή η φράση και μόνο το προϊδεάζει στο πως θα είναι το καινούργιο του αδερφάκι και πως θα είναι οι πρώτες ημέρες μαζί του.

Σου το συστήνω ανεπιφύλαχτα, αλλά και να μην το βρεις γιατί είναι λίγο παλιό, κυκλοφορούν αρκετά τέτοια στα βιβλιοπωλεία. Είναι το πρώτο βήμα για να αρχίσεις να ετοιμάζεις το παιδί στην καινούργια κατάσταση.

Για να δεις περισσότερα τέτοια βιβλία μπες ΕΔΩ

2. Κάνε τον πρώτο διάλογο(αφού κλείσεις τον τρίτο μήνα).
Αφού έχετε διαβάσει ξανά και ξανά τους πρώτους μήνες την ιστορία, τώρα είναι η στιγμή που θα του δείξεις την πραγματικότητα. Μπορείς να ξεκινήσεις κάπως έτσι: "Ξέρεις ότι σε λίγο καιρό θα γίνεις μεγάλη αδερφή; Θα έρθει ένα μικρό μωράκι για να γίνει η καλύτερή σου φίλη;"

Λογικά εδώ θα σε κοιτάει σαν να μιλάς άλλη γλώσσα. Οπότε συνεχίζεις:
"Σε λίγους μήνες θα έρθει ένα μικρό μωράκι, που θα είναι το αδερφάκι σου. Θα το ήθελες;"

Αν είναι μικρό όπως η κόρη μου που δεν ήταν ούτε τριών, πιθανόν θα πει ναι. Είτε πει ναι, είτε όχι (δεν έχει σημασία, γιατί έτσι και αλλιώς μόλις το δει μπροστά του θα πάθει το ίδιο σοκ!), εσύ θα συνεχίσεις:
"Θα το προσέχεις; Εσύ τώρα θα είσαι η μεγάλη αδερφή"

Αυτό πρέπει να το τονίζεις συνεχώς. Τα παιδιά τρελαίνονται να νομίζουν ότι είναι "μεγάλα". Δες το σαν καλόπιασμα! 

Επαναλάμβανε αυτήν την κουβέντα συχνά, μέχρι και να αρχίσει να φαίνεται η κοιλιά σου και να σε κλωτσήσει το μωρό.

Εδώ θα πάμε στο επόμενο βήμα.

3. Ξεκίνα το δέσιμο μεταξύ τους.
Όταν η μπέμπα άρχισε να με κλωτσάει αισθητά, φώναζα την μεγάλη να έρθει να πιάσει την κοιλιά μου. Της έλεγα "Για φώναξε την μπέμπα να δούμε" και εκείνη έλεγε "μπέμπα,μπέμπα". Εγώ διακριτικά ζουπούσα λίγο στο πλάι την κοιλιά μου για να ξε-βολέψω την μικρή και να κουνηθεί. Μόλις κουνιόταν, η μεγάλη μου κόρη χαμογελούσε διάπλατα! Με το πέρασμα των μηνών άρχισε και η μικρή από μέσα να αντιδράει πραγματικά. Έτσι ξεκίνησαν τα τραγούδια, οι συνομιλίες μεταξύ τους και η ένταξη στην καθημερινότητα. Κάθε μεσημέρι την φώναζε για φαγητό!

4. Δείτε και άλλα μωράκια στον δρόμο.
Φυσικά θα δώσεις έμφαση στα αδέρφια. Αν δεις καρότσι με μωρό και δίπλα μεγαλύτερο παιδάκι, μη χάσεις την ευκαιρία να εξηγήσεις ότι είναι αδέρφια. Και ότι κάποτε αυτό το νινί στο καρότσι ήταν στην κοιλίτσα της μαμάς, όπως είναι τώρα το δικό σας μωρό.

5. Δώσε χρόνο.
Αν δεις ότι είναι αρνητικό, μη το πιέσεις. Άστο και θα συνηθίσει μόνο του. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να κάνεις συχνά το 1ο βήμα με το βιβλίο και ακόμα συχνότερα το 2ο με την κουβέντα. Εκείνο από μέσα του θα σκέφτεται και θα προετοιμάζεται.

Αν κάνεις το λάθος να το πιέσεις να "δεχτεί" την καινούργια κατάσταση, πιθανόν να φέρεις τα αντίθετα αποτελέσματα και ακόμα δεν θα έχεις γεννήσει καν.

Έτσι και αλλιώς όπως σου είπα, μόλις το δει θα πάθει σοκ!

6. Ετοιμάστε τα πάντα μαζί.
Ζήτα να σε βοηθήσει να βάλετε τα ρούχα στο πλυντήριο, να διαλέξει εκείνο ποιες πιπίλες θα του αγοράστε και ποιο αρκουδάκι, και γενικά δώσε του πρωτοβουλίες. Αν δεν θέλει μην το πιέσεις καθόλου. Θέλει τον χρόνο του (βήμα 5ο)

Είναι σημαντικό να μην αντιληφθεί ότι χρησιμοποιείς τα δικά του πράγματα όπως ρούχα, παιχνίδια κλπ (που πάντα συμβαίνει όταν είναι το ίδιο φύλο, δεν θα ξανά-αγοράσεις καινούργια!). 

Αν το καταλάβει ή αν ακόμα το δεις θετικό στην έλευση του μωρού, μπορείς να του το πεις και να το ρωτήσεις αν θέλει να τα δώσει. 

Εγώ είχα ρωτήσει αν θέλει να δώσουμε τα ρούχα της στην μπέμπα και στην αρχή με κοίταξε με απορία και ακολούθησε ένα θυμωμένο "όχι". Της εξήγησα, ότι πλέον αυτά τα ρούχα της είναι μικρά και δεν μπορεί να τα ξανά-φορέσει. Της τα έδειξα και επάνω της για να την πείσω και τελικά είπε το μεγάλο "Εντάξει". 

Τελικά η όλη ετοιμασία των ρούχων, της βαλίτσας, της καλαθούνας κλπ, έγινε με χαρά και διασκέδαση.


7. Μην το αφήσεις να μείνει αλλού τις μέρες που θα λείπεις.
Αν είναι δυνατόν, μην το στείλεις στις γιαγιάδες-παπούδες κλπ. Αντίθετα, μπορεί να μείνει με τον μπαμπά, ή να έρθει η γιαγιά να μείνει στο σπίτι σας εκείνες τις ημέρες.

Είναι πολύ σημαντικό, να μην του δείξετε όλοι ότι τώρα άλλαξαν όλα. Όσο γίνεται πρέπει να μείνει στην καθημερινότητά του.

Εμπιστέψου τον άντρα σου! Ξέρει και μπορεί να τα καταφέρει -σχεδόν- το ίδιο. Είναι γάτες σου λέω..

 8. Γνωρίστε τα αδέρφια όσο ποιο γρήγορα γίνεται.
Από την στιγμή που θα φύγεις για το μαιευτήριο, το μυαλό του παιδιού σου θα είναι συνεχώς σε εσένα χωρίς να ξέρει τον λόγο. Μην νομίζεις ότι επειδή θα κάνεις όλα τα παραπάνω βήματα, το παιδί θα πει "α, εντάξει η μαμά πάει να γεννήσει το αδερφάκι μου, που θα το αγαπώ και θα το προσέχω".. Σε καμία περίπτωση.. Απλά όλα τα παρά πάνω είναι ποιο πολύ μια ψυχολογική προετοιμασία, ότι προσθέτεται και άλλο μέλος στην οικογένεια! 

Οπότε μόλις γεννήσεις, στο αμέσως επόμενο επισκεπτήριο πρέπει να έρθει το παιδί με τον μπαμπά για να σας δουν. Και φυσικά να γνωρίσει το αδερφάκι του. 

Αυτά τα 8 βήματα για εμένα είναι πολύτιμα. Μην αμελήσεις να κάνεις αυτήν την προετοιμασία, γιατί είναι η σημαντικότερη στιγμή του παιδιού σου. Αυτή η γνωριμία θα γίνει μια και μοναδική φορά, και πρέπει να έχει γίνει η κατάλληλη προετοιμασία. Από αυτό δεν θα εξαρτηθεί η σχέση τους, αλλά η συμπεριφορά του παιδιού τις πρώτες ημέρες, καθώς θα έχει μια ολοκληρωμένη αντίληψη του τι συμβαίνει! 

Όσο υπέροχη και μοναδική στιγμή θα είναι, άλλο τόσο αμήχανη και αγχωμένη θα νιώθεις για το πως θα είναι η μεταξύ τους σχέση και ποιο πολύ θα σε ενδιαφέρει να μην πληγώσεις το μεγάλο σου -πλέον- παιδάκι. Μην στεναχωριέσαι όμως, οι πρώτες ημέρες θα είναι έτσι. Μόλις μπείτε σε μια καθημερινότητα, θα δεις ότι το παιδί θα προσαρμόζεται καλύτερα, θα είσαι και εσύ ποιο ξεκούραστη να ασχοληθείς μαζί του και θα ηρεμήσει.

Εύχομαι να σε βοήθησα με αυτές τις συμβουλές. Αν έχεις και εσύ να μας προτείνεις κάποια άλλη συμβουλή, θα χαρώ πολύ να μου την γράψεις στα σχόλια! 

 Απαγορεύεται η αντιγραφή του άρθρου και των φωτογραφιών. Αν σου άρεσε και το θέλεις στην σελίδα/blog σου, παρακαλώ να επικοινωνήσεις μαζί μου στο info.mamakpaidi@gmail.com

0 Θα χαρώ πολύ να μου αφήσεις ένα σχόλιο ↷