Τοκετός με επισκληρίδιο ή όχι;

By Νάντια Κ. - Φεβρουαρίου 14, 2019

Αγαπημένη μανούλα - αναγνώστρια, ήρθε η στιγμή να σου μιλήσω για τις δυο μοναδικές εμπειρίες τοκετού που βίωσα! Ίσως να είσαι σε ενδιαφέρουσα και να σε ενδιαφέρει, ή να είσαι ήδη μανούλα και να θυμηθείς τα δικά σου!


Καταρχήν, αν με διαβάζεις για πρώτη φορά, έχω δυο παιδάκια (4 ετών και 6 μηνών), που σημαίνει και δυο τοκετούς, φυσιολογικούς όπως προέκυψαν. Όπως διαβάζεις απο τον τίτλο, ο ένας ήταν με χρήση επισκληρίδιου αναλγησίας, ενώ ο άλλος όχι.

Τι θα έκανα σε μια πιθανή τρίτη εγκυμοσύνη; 

Πάλι χωρίς επισκληρίδιο θα επέλεγα. Οι λόγοι είναι αρκετοί και θα σου τους εξηγήσω αναλυτικά, παρακάτω.

Και στους δυο τοκετούς μου, είχα την ευκαιρία να κάνω επισκληρίδιο. Μετά την εμπειρία της πρώτης γέννας με χρήση αυτής, αποφάσισα την δεύτερη φορά, ενώ είχα ήδη μιλήσει με τον αναισθησιολόγο, να το αφήσω στην φύση! Τι στο καλό, τόσες γυναίκες γεννάνε κάθε μέρα χωρίς επισκληρίδιο! Είμαστε "κατασκευασμένες" να αντέχουμε αυτόν τον πόνο.

Και με μεγάλη χαρά και επιτυχία, τα κατάφερα! Έβγαλα εις πέρας τον τοκετό μου, χωρίς επισκληρίδιο, αλλά και χωρίς φωνές, κλάματα, κλπ. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, που εύχομαι να μπορέσουν να την ζήσουν όλες οι γυναίκες.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απο την αρχή...

Τι είναι η επισκληρίδιος αναλγησία;

Η επισκληρίδιος αναισθησία ή αναλγησία, είναι ένα μέσο ανακούφισης την επιτόκου απο τον πόνο των ωδινών. Η αίσθηση της κίνησης υπάρχει, νιώθεις κανονικά τις ωδίνες και μπορείς να κουνήσεις και τα πόδια σου (όχι να περπατήσεις), αλλά δεν νιώθεις τον πόνο. Χορηγείται μέσο ενός λεπτού σωλήνα - καθετήρα, και ανανεώνεται κάθε 2 ώρες απο τον αναισθησιολόγο. Για να εφαρμοστεί όμως, προτείνεται να έχεις ήδη διαστολή 4, διότι αλλιώς μπορεί να καθυστερήσει ο τοκετός και να οδηγηθείς σε αναίτια καισαρική.
Γενικώς είναι ένας τρόπος να ανακουφιστεί η μητέρα απο τις ωδίνες και να φέρει εις πέρας έναν ίσως πολύωρο τοκετό.

Η δική μου εμπειρία:

Τα υπέρ της επισκληριδίου:

Καλύτερη "ποιότητα" αναμονής
Σίγουρα είχε τεράστια διαφορά. Θυμάμαι που έπαιρνα βαθιές ανάσες για να ελέγχω τον πόνο και δεν ήθελα να ακούγεται ούτε "τσικ" στο δωμάτιο μου. Μόλις μου χορήγησε όμως ο αναισθησιολόγος την επισκληρίδιο, έκατσα σαν κυρία στο κρεβάτι, μιλούσα στο τηλέφωνο και απλά περίμενα πότε θα εμφανιστεί η ζουζούνα μου. Μπορούσα να αλλάξω πλευρό κανονικά, όπως και να κουνήσω τα πόδια μου, αλλά όχι να σηκωθώ και να περπατήσω.

Η εξέταση της διαστολής
Νομίζω είναι ο φόβος και ο τρόμος μιας εγκύου (που ήδη έχει μια γέννα στο ιστορικό της και ξέρει τι είναι αυτό). Είναι η εξέταση, όπου ο γιατρός τοποθετεί ολόκληρο το χέρι του στον κόλπο, για να μετρήσει την διαστολή. Με την επισκληρίδιο δεν καταλάβαινα τίποτα, και ας είχα ακούσει τα χειρότερα για αυτήν την εμπειρία. Απλώς ένιωθα ένα "ψαχούλεμα" και καθόλου πόνο.

Αν υπάρχει ανάγκη για επέμβαση
Είναι μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία ακόμα και με την χορήγηση της επισκληριδίου. Στην δική μου περίπτωση, ενώ η ζουζούνα μου είχε το κεφάλι κάτω, κοιτούσε προς την κοιλιά μου και όχι προς την σπονδυλική στήλη όπως θα έπρεπε. Αυτό έκανε τον γιατρό να πρέπει να την περιστρέψει.. στην κοιλιά μου. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν είχα την αναισθησία, αλλά χαίρομαι που την είχα! Ίσως να την κάνουν πάντα κάθε φορά που τολμούν κάποια τέτοια επέμβαση (ευτυχώς την δεύτερη φορά δεν χρειάστηκε).

Ξεκούραστος τοκετός
Ναι ο τοκετός είναι ποιο ξεκούραστος. Φυσικά έχεις περάσει ένα μέρος του πρώτου σταδίου που πονάς, αλλά είναι ελάχιστος ο πόνος που νιώθεις. Μετά απλά περιμένεις να έρθει η στιγμή που θα σπρώξεις. Απο αυτό βγαίνεις ποιο ξεκούραστη και μπορείς κατευθείαν να κάνεις τα αστειάκια σου, να περιποιηθείς (όσο μπορείς λόγω ραμμάτων) το μωράκι σου, κλπ.


Τα κατά της επισκληριδίου:

Δεν υπάρχει καλή συνεργασία με τον γιατρό
Μπορεί να νιώθεις τις ωδίνες, αλλά το κάνεις λίγο καθυστερημένα! Την ώρα που νιώθεις το πέτρωμα, έπρεπε να σπρώξεις 1 λεπτό πριν. Αυτό φυσικά οδηγεί σε κακή συνεννόηση και ταλαιπωρία.

Κακή συνεννόηση και χρήση άλλων μέσων να κατέβει το μωρό
Όταν δεν είσαι "ικανή" να σπρώξεις την στιγμή που πρέπει, δεν μπορείς να κατεβάσεις το μωρό όπως πρέπει και να το οδηγήσεις προς την έξοδο. Αυτό σημαίνει πολλές φορές, πως ο γιατρός, πρέπει να χρησιμοποιήσει άλλα μέσα για να το βοηθήσει. Στην δική μου περίπτωση ήταν οι βεντούζες! Για να μπουν όμως και να φτάσουν το κεφαλάκι του μωρού, έπρεπε να γίνει περινεοτομή (υπάρχουν και γιατροί που δεν θα έκαναν, παρά την βεντούζα). Εννοείτε πως με το μούδιασμα δεν νιώθεις τίποτα, μετά το καταλαβαίνεις.

Πολλά ράμματα - αργή ανάρρωση
Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω φυσικά, ήταν να έχω αρκετά ράμματα, και μια πάρα πολύ αργή ανάρρωση. Τα ράμματα άργησαν να πέσουν και με ταλαιπώρησαν αρκετά (σε σχέση με την δεύτερη γέννα).

Καθετήρας και συνέπειες
Δεν εννοώ το καθετηράκι που μου χορηγήθηκε η επισκληρίδιος. Μιλάω για τον κανονικό καθετήρα που έπρεπε να τοποθετηθεί, εφόσον δεν ήμουν ικανή να σηκώνομαι μόνη μου να πάω στην τουαλέτα. Αν ποτέ σου έχουν τοποθετήσει αυτόν τον καθετήρα, ή γνωρίζεις κάποιον που έχει βάλει, θα ξέρεις πως ο κίνδυνος λοίμωξης κατά την αφαίρεσή του είναι μεγάλος, λόγω πιθανού τραυματισμού της περιοχής. Δυστυχώς, το ζήσαμε και αυτό. Στις πρώτες εξετάσεις είχα ήδη ουρολοίμωξη λόγω καθετήρα (σύμφωνα πάντα με τον γιατρό). Ακόμα δεν γέννησα, ξεκίνησε η αντιβίωση και ευτυχώς είχα καλή ενημέρωση και δεν επηρεάστηκε ο θηλασμός.

Συμπερασματικά με όλα τα παραπάνω, δεν μπορώ να πω -ή να συμβουλέψω- ποια είναι η καλύτερη μέθοδος. Η κάθε μια είναι μοναδική. Έχοντας ζήσει όμως και τις δυο, θα έλεγα οτι αν ποτέ κάνω τρίτο παιδάκι, θέλω να γεννήσω ξανά χωρίς την επισκληρίδιο.

Η δεύτερη γέννα μου ήταν ποιο σύντομη (όπως γίνεται πάντα στις δευτερότοκες) και είχα stand by τον αναισθησιολόγο. Απλά δεν το ζήτησα! Δεν χρειάστηκε, όπως είπα και αργότερα. Έκανα τις ανασούλες μου και ακόμα και στο στάδιο της εξώθησης ήμουν ψύχραιμη. Το έλεγχα κανονικά. Δεν ξέρω πως το έκανα, μου βγήκε αυθόρμητα να παίρνω βαθιές ανάσες και να ζητάω ησυχία.

Θα γράψω κάποια στιγμή ένα άρθρο για το πως να αντεπεξέλθεις "χωρίς πόνο" στον τοκετό, γιατί είναι πολύ σημαντικό να "ζήσεις" τον τοκετό σου, ακόμα και χωρίς να έχεις κάνει επισκληρίδιο. Δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάσαι, αλλά κάτι που πρέπει να περιμένεις με ανυπομονησία.

Και ναι, μπορείς να το ζήσεις με όμορφο και ψύχραιμο τρόπο και πίστεψέ με, θα έχεις την αίσθηση οτι πονάς λιγότερο, και όσο πόνο έχεις, θα μπορείς να τον μετατρέψεις σε ανυπομονησία!

Είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής σου, είτε χρησιμοποιήσεις επισκληρίδιο, είτε όχι!

Το παρόν άρθρο, δεν αποτελεί ιατρική γνωμάτευση, ούτε σημαίνει πως αυτές οι διαδικασίες και εμπειρίες θα συμβούν σε κάθε επίτοκο. Η κάθε γυναίκα είναι μοναδική και η κάθε εμπειρία της το ίδιο. Παραπάνω, αναφέρω τις δικές μου εμπειρίες, όπως τις έζησα εγώ. 

Αν σου άρεσε, μπορείς να μου αφήσεις το σχόλιό σου! Θα χαρώ να μου πεις την δική σου γνώμη ή εμπειρία, ώστε να βοηθηθούν και άλλες μανούλες!

Μην ξεχάσεις να με βρείς στα social και να κάνεις εγγραφή στο newsleter μου!

Σε χαιρετώ!

  • Share:

You Might Also Like

0 Σχόλια