Τα λιγότερα παιχνίδια κάνουν περισσότερο καλό στα παιδιά μας;

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019


Τα παιχνίδια των παιδιών μας, δεν είναι μια απλή υπόθεση. Είναι αυτά που θα "χτίσουν" το μέλλον τους. Ίσως να ακούγεται υπερβολικό, όμως μέσα απο αυτό, τα παιδιά μαθαίνουν τα περισσότερα πράγματα (αντιδράσεις, συμπεριφορές, συνέπειες). Λαμβάνουν συνεχώς μηνύματα, είτε καλά είτε κακά. Σαν γονείς λοιπόν, θεωρώ πως θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τα παιχνίδια που δίνουμε στα μικρά μας.
Κάτι ακόμα όμως που θα έπρεπε να σκεφτόμαστε εκτός απο το είδος των παιχνιδιών, είναι και ο αριθμός. Στα περισσότερα δωμάτια επικρατεί ένα χάος. Υπάρχουν παντού παιχνίδια (όπως και στο δικό μας). Εκεί πρέπει να αναρωτηθούμε: " τα χρειάζονται πραγματικά όλα αυτά;"

Όσο λιγότερα παιχνίδια έχει ένα παιδί, τόσο περισσότερο θα ωφεληθεί και τώρα και αργότερα.

Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι ποιο δημιουργικά
Τα πολλά παιχνίδια, εμποδίζουν την φαντασία του παιδιού να αναπτυχθεί, αφού αν βαρεθεί να παίζει με ένα παιχνίδι, απλά θα πάρει κάτι άλλο. Αν όμως δεν είχε πολλές επιλογές, θα έβαζε στο μυαλό του άλλους ρόλους που θα μπορούσε να του δώσει και να κάνει κάτι τελείως διαφορετικό και συναρπαστικό.

Η προσοχή τους αποσπάται λιγότερο
Όταν το παιδί κάθεται να παίξει με ένα παιχνίδι, και γύρω του υπάρχουν αμέτρητα άλλα, πιθανόν να παίξει με αυτό 1-2 λεπτά, και μετά η προσοχή του θα αποσπαστεί κατευθείαν απο αυτό το άλλο παιχνίδι που θα ήθελε να παίξει στη συνέχεια. Έτσι, δεν θα εκτιμήσει ποτέ αυτό που βρίσκεται μπροστά του, και θα επηρεάσει ακόμα και την καθημερινή του συμπεριφορά. Θα είναι ένα παιδί που η προσοχή του θα αποσπάται με το παραμικρό.

Δημιουργούν καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες
Τα παιδιά που χρησιμοποιούν λιγότερα παιχνίδια, είναι γεγονός πως έχουν καλύτερες επιδόσεις στις σχέσεις τους με άλλα παιδιά. Μαθαίνουν ποιο γρήγορα το "πάρε-δώσε", και την έννοια της συζήτησης. Δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά με λιγότερα παιχνίδια, αλλά περισσότερους φίλους (εφόσον αλληλεπιδρούν μεταξύ τους), είναι ποιο ευτυχισμένα.

Μαθαίνουν να φροντίζουν τα παιχνίδια τους
Σκεφτείτε το λίγο. Όταν έχεις κάτι, το αγαπάς, αλλά δεν έχεις άλλο και ξέρεις πως αν χαλάσει δεν θα το ξαναβρείς, δεν θα το προσέξεις παραπάνω;
Ακριβώς αυτό συμβαίνει και με τα παιδιά. Δεν θα μάθουν ποτέ την αξία του παιχνιδιού τους, αν απλά μπορούν να το αντικαταστήσουν με ένα άλλο απο τα αμέτρητα παιχνίδια τους.

Στην δική μας περίπτωση, που η Καλλιόπη τα πρώτα χρόνια της ζωής της ήταν ένας καταστροφέας, απλά σταμάτησα να της αντικαθιστώ αυτό που χαλούσε, και έβρισκα τρόπο να κρύψω το παρόμοιο για να μην το βρει. Με αυτόν τον τρόπο, πλέον μετράει ακόμα και τα πόνυ της να δει μη τυχόν λείπει κανένα. Τα μαζεύει όλα, και φροντίζει να είναι καθαρά και χτενισμένα!!

Αναπτύσσουν και άλλες δεξιότητες
Όταν ένα παιδί δεν είναι μονίμως απορροφημένο με τα παιχνίδια του, βρίσκει χρόνο και ενδιαφέρον στο να διαβάσει ένα βιβλίο, να ζωγραφίσει, ή να φτιάξει μια χειροτεχνία. Με την σειρά τους αυτά θα το βοηθήσουν στον χαρακτήρα του, ώστε να μπορεί ποιο εύκολα να εξωτερικεύει τα συναισθήματα του και να επικοινωνεί καλύτερα με τους υπόλοιπους.

Γίνονται ποιο ευρηματικά
Στην εκπαίδευση, οι μαθητές δεν λαμβάνουν απευθείας την λύση ενός προβλήματος, αλλά εργαλεία που θα τους βοηθήσουν σε αυτόν τον σκοπό. Κάτι παρόμοιο ισχύει και εδώ. Τα λιγότερα παιχνίδια κάνουν ένα παιδί ποιο ευρηματικό στο να λύνει "προβλήματα", μόνο με τα χέρια του.

Λιγότερα παιχνίδια = λιγότεροι καυγάδες
Ίσως έχουμε μάθει στην νοοτροπία πως όταν πρόκειται για αδελφάκια, είναι καλύτερα να έχουμε πολλά παιχνίδια για να μην μαλώνουν. Έχω και εγώ δυο παιδιά. Αν κάτσω να το σκεφτώ, συνειδητοποιώ πως είτε έχουν πολλά, είτε λίγα, πάλι θα "μαλώνουν". Εκεί έρχεται το κατά πόσο μπορούμε να τα μάθουμε να συνεργάζονται και να παίζουν μαζί (ειδικά αν είναι του ίδιου φύλου και σε κοντινή ηλικία). Κάθε φορά που παίρνουμε ένα καινούργιο παιχνίδι για να μην μαλώνουν, στην ουσία ανάβουμε το φυτιλάκι "ποιανού είναι αυτό;" "εγώ θα το δώ πρώτη", κλπ. Απο την άλλη μεριά, τα αδέρφια με λιγότερα παιχνίδια, αναγκάζονται να μοιραστούν, να συνεργαστούν και να βρουν κοινές λύσεις.

Χτίζουν υπομονή
Όταν ένα παιδί έχει αρκετές επιλογές στα παιχνίδια του, μόλις κάπου δυσκολευτεί, κατά πάσα πιθανότητα θα τα παρατήσει. Αυτό συμβαίνει ποιο δύσκολα όταν κοιτάει γύρω του και ξέρει πως με αυτό το παιχνίδι θέλει να παίξει αυτήν την στιγμή, άρα πρέπει να λύσει το πρόβλημά του.

Το παιδί μαθαίνει να βρίσκει ικανοποίηση ακόμα και με λίγα πράγματα
Είναι αυτό που λέμε καμιά φορά "μην το κακομάθουμε με τόσα πολλά".. Θεωρώ πως ισχύει. Ένα παιδί που μαθαίνει να έχει 5 διαφορετικά σετ κουζινικών ή 5 πυροσβεστικά οχήματα, θα τα θέλει όλα σε μεγάλες ποσότητες για μια ζωή. Δεν θα μάθει ποτέ να διαλέγει ποιο θέλει πραγματικά. Αυτό, σίγουρα θα επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις του με τα άλλα παιδιά, αφού θα νομίζει πως όλα του ανήκουν, και έχει ότι ζητήσει. Θα πρέπει να μπει στην διαδικασία να διαλέξει ένα σετ κουζινικών. Να ξέρει πως αυτό είναι και θα πρέπει να το αγαπάει και να το προσέχει!

Δεν είμαι κατά των παιχνιδιών, ούτε ζω μίνιμαλ. Είμαι μαμά, και όπως όλες οι μαμάδες, θέλω τα παιδιά μου να έχουν καλούς τρόπους, καλή συμπεριφορά, και να αναπτύξουν όσο γίνεται περισσότερες καλές δεξιότητες. Αυτό όμως δεν γίνεται απο την μια μέρα στην άλλη. Χτίζεται σιγά σιγά και ξεκινάει απο την ημέρα την γέννησης κιόλας.
Η παιδική ηλικία, είναι το καλύτερο σχολείο και τα παιδιά μαθαίνουν και προσαρμόζονται ποιο εύκολα. Ας τους κάνουμε την ζωή και την καθημερινότητα ευκολότερη, με λιγότερα παιχνίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Δημοσίευση σχολίου